درمان ناباروری به روش ZIFT

همانطور که می دانید در حال حاضر بسیاری از زوج‌ها با مشکل ناباروری رو به رو هستند و به توصیه پزشکان ممکن است از روش‌های گوناگونی برای درمان ناباروری خود استفاده کنند. روش ZIFT  که مخفف کلمه Zygote intrafallopian transfer  می باشد به معنای انتقال داخل فالوپی زیگوت ( تخم‌های بارور شده و در واقع جنین‌های سلولی که هنوز شروع به تقسیم به سلول‌های متعدد نکرده‌اند) می‌باشد. در حقیقت ترکیبی از روش لقاح آزمایشگاهی IVF و GIFT است.

درمان-ناباروری-به-روش-zift

در این روش چندین تخمک از تخمدان‌ها جمع آوری شده و به همراه اسپرم در یک لوله انعطاف پذیر نازک به نام کاتتر قرار می‌گیرد، سپس گامت‌ها که شامل تخمک و اسپرم می‌شود با استفاده از یک روش جراحی به نام لاپاروسکوپی laparoscopy به لوله‌های فالوپ تزریق می‌شوند. انجام این روش درمان ناباروری با بیهوشی عمومی می باشد.

عمل جمع آوری تخمک‌ها و اسپرم در روش ZIFT طی پنج مرحله انجام می‌شود که در مرحله اول تخمدان‌های زن را با استفاده از داروهایی تحریک به تخمک گذاری می‌کنند تا تخمک‌‌ها به بلوغ کامل برسند و قابلیت بارور شدن پیدا کنند. در حین مصرف داروهای باروری، باید هر دو تا سه روز یکبار به پزشک مراجعه کنید تا او بتواند سطح هورمون خون شما را بررسی کند و فولیکول های در حال رشد شما را با سونوگرافی اندازه گیری کند. سپس با استفاده از سوزن‌های مخصوصی که از واژن به تخمدان‌ها می‌رسانند تخمک‌ها را جمع آوری می‌کنند.

در همین زمان از مردان نیز در شرایط استریل آزمایشگاهی اسپرم گرفته شده و بعد از بررسی و تشخصی فعال‌ترین آن‌ها برای لقاح با تخمک انتخاب می‌شوند. در مرحله بعد اسپرم‌ها و تخمک‌ها را با یکدیگر تلقیح شده تا زیگوت تشکیل شود و در آخر پس از گذشت 2 تا 5 روز ، جنین را با استفاده از کاتتراز به جای انتقال به رحم که در روش IVF انجام می‌شود به لوله‌های رحمی ( فالوپ) منتقل می‌کنند.

در گذشته روش IVF فقط برای مشکلات لوله‌های فالوپ توصیه می‌شود اما امروزه به دلایل دیگری مانند اندومتریوز، عامل مردانه یا ناباروری غیر قابل توضیح گسترش پیدا کرده است. روش IVF متداول‌ترین روش درمان ناباوری بوده و از روش‌هایی مانند ZIFT ,GIFT به دلیل مشکلاتی که دارد درصد بسیار کمی استفاده می‌شود.

موفقیت ZIFT در مقابل خطر حاملگی چند قلو

برای اینکه یک زن بالای 35 سال بهترین شانس را برای باردار شدن با تخمک های خود داشته باشد، باید جنین های بیشتری در مقایسه با یک زن جوان داشته باشد که این موضوع باعث شده تا احتمال چند قلویی افزایش پیدا کند.
به دلیل خطراتی که حاملگی چند قلو برای نوزادان دارد، کارشناسان توصیه می کنند تعداد جنین های منتقل شده را محدود کنید و بر اساس سن و شرایط شما، پزشک تعداد معینی جنین را برای انتقال توصیه می کند.

تفاوت روش ZIFT و GIFT

در روش ZIFT  لقاح اسپرم و تخمک در محیط آزمایشگاهی و در ظرف پتری انجام می‌شود سپس زیگوت به داخل رحم منتقل می‌شود، در حقیقت قبل از قرار گرفتن در لوله‌های فالوپ زمان لازم برای بارور شدن به سلول‌ها داده می‌شود. از آن‌جایی که در روش ZIFT  قبل از قرار دادن تخمک‌ها در لوله‌های فالوپ لقاح سلول‌ها و تشکیل تخم تایید می‌شود. در این روش درمانی از تخمک های کمتری استفاده می شود همین موضوع باعث شده تا خطر چند قلویی کاهش یابد.
اما در GIFT که مخفف کلمه (gamete intrafallopian transfer) بوده و به معنی انتقال درون فالوپ گامت است تخمک درون لوله فالوپ در بدن بارور می‌شود و بعد از انتقال تخمک و اسپرم ترکیب شده به درون لوله‌ رحمی(فالوپ) لقاح به شکل طبیعی و در بدن فرد رخ می‌دهد.
در محیط آزمایشگاهی اسپرم و تخمک تنها با یکدیگر ترکیب شدند و عمل لقاح و بارور کردن تخمک توسط اسپرم و تشکیل زیگوت رخ نداده است.
اگر در فالوپ اسپرم‌ها موفق به بارور کردن تخمک‌ها شوند تخمک بارور شده،  به سمت رحم حرکت می‌کند و در آن‌جا لانه گزینی می‌کند.

تفاوت روش GIFT با IVF

تفاوت روش GIFT با  IVF در این است که در روش GIFT یک برش کوچک در شکم ایجاد می‌شود و تخمک‌ها و اسپرم بلافاصله با استفاده از یک لاپاروسکوپ که یک ابزار کوچک تلسکوپ مانند است در لوله‌های فالوپ قرار می‌گیرند.         

چه نوع ناباروری را می توان با GIFT و ZIFT درمان کرد؟

GIFT و ZIFT را می توان برای درمان بسیاری از انواع ناباروری استفاده کرد، مگر در مواردی که آسیب یا ناهنجاری در لوله های فالوپ وجود داشته باشد. از این تکنیک ها می توان در موارد ناباروری خفیف مردانه نیز استفاده کرد، البته تا زمانی که اسپرم قادر به بارور کردن تخمک باشد.
در بعضی از موارد خانم ها به دلیل داشتن یکسری مشکلات قادر به تولید تخمک‌های قابل استفاده در GIFT نیستند اما اسپرم همسرشان کیفیت لازم و قابلیت لقاح را دارد به همین دلیل ممکن است برای رفع این مشکل از یک فرد اهدا کننده تخمک دریافت کنند به همین منظور یکی از فاکتورهای اصلی و مهم سن فرد اهدا کننده تخمک است.
در خانم های بالای 35 سال نسبت به زنان جوان‌تر احتمال کمتری وجود دارد که تخمک زنده داشته باشند و احتمال و ریسک بالاتری برای داشتن فرزندی با نقص مادرزادی دارند.

درمان ناباروری به روش ZIFT بهتر است یا میکرواینجکشن؟

در پاسخ به این سوال باید گفت میکرواینجکشن فرآیند انتقال مواد ژنتیکی به صورت مستقیم با استفاده از میکروپیپت‌ یا سوزن‌های ریز تزریق می‌باشد. در این روش سلول‌ها و محتویات اطراف تخمک به کمک آنزیم جدا می‌شود و اسپرم‌ها مستقیما به سیتوپلاسم تخمک تزریق می‌شوند که به آن Intra cytoplasmic sperm injection (ICSI) می‌گویند.
از این روش زمانی که کیفیت اسپرم خوب نیست، تعداد اسپرم‌ها کم است، یا شرایط رسیدن اسپرم به تخمک در رحم فراهم نیست استفاده می‌شود. نکته ای که بسیار حائز اهمیت این می باشد که در دو دهه اخیر استفاده از این روش بسیار افزایش پیدا کرده است.
تفاوت این روش با IVF در این است که اسپرم‌ها به صورت مستقیم از بیضه‌ها برداشته می‌شوند در صورتی که در IVF, ZIFT مردان نمونه اسپرم را در یک ظرف پلاستیکی استریل جمع آوری می‌کنند. اما باید گفت که این روش نیازمند صرف زمان و هزینه زیادی است که می‌تواند به گامت آسیب برساند. در حقیقت میکرواینجکشن روشی برای تلقیح اسپرم، تخمک و تشکیل زیگوت است.
علاوه بر این، مطالعات دیگر ثابت کرده اند که هیچ تفاوتی بین روش های ICSI و روش های IVF معمولی در کیفیت جنین، لانه گزینی، بارداری یا نرخ تولد زنده وجود ندارد همچنین فاکتورهایی از جمله سن مادر، ناباروری غیرقابل توضیح، تعداد تخمک‌ها و کیفیت آن‌ها و لقاح ناموفق قبلی، بر میزان موفقیت ICSI تأثیر می‌گذارد و شانس لقاح موفق و تشکیل جنین را بسیار تحت تأثیر قرار می‌دهد.

هزینه باروری به روش زیفت

لازم به ذکر است هزینه عمل زیفت و گیفت گران است و این هزینه به موارد مختلفی بستگی دارد که شامل:
– میزان داروی مصرفی
– تعداد سیکل هایی که باید انجام شود.
– موقعیت جغرافیایی کلینیک یا بیمارستان
– هزینه آزمایشات
و بسیاری از موارد دیگر بستگی دارد.

پاسخ

سه × 4 =